“Hier draait het niet alleen om de zorg, maar om wat we echt nodig hebben”

“Toen Gerard de diagnose dementie kreeg, voelde ons leven ineens veel kleiner,” vertelt Ina (82). “We wilden nog steeds samen van het leven genieten, maar ik merkte dat ik het soms fysiek ook niet meer bij kon benen. Toen we hier kwamen wonen, voelde het alsof een last van onze schouders viel.”

Persoonlijke zorg, altijd dichtbij

Ina en Gerard wonen inmiddels enkele maanden bij Villa Amstelstede. Voor haar is het geruststellend dat er altijd iemand in de buurt is, ook voor haar eigen zorgbehoeften. “Als ik mijn evenwicht verlies of mijn benen protesteren, is er altijd iemand die een handje biedt of een oogje in het zeil houdt,” zegt Ina.

Hoewel ze samen wonen als echtpaar, merkt Ina dat de zorg hen als individuen ziet. “Ze kijken echt naar wat wij afzonderlijk nodig hebben. Mijn zorgbehoeften zijn anders dan die van Gerard, en dat wordt hier volledig gerespecteerd. Zo voel ik me niet alleen ondersteund als zijn partner, maar ook als mezelf.”

Rust en aandacht wanneer het nodig is

Ook wanneer Gerard soms onrustig rondloopt, omdat hij niet precies weet waar hij is, is de zorg geduldig en betrokken. “Ze nemen dan rustig de tijd en kijken samen met hem bijvoorbeeld op onze kamer naar de spullen die hij wel herkent,” vertelt Ina. “Op die manier wordt hij weer rustiger.”

De kracht van kleine, persoonlijke momenten

Wat Ina ook opvalt, is de informele en warme benadering. “Het personeel kent onze gewoonten, onze kleine voorkeuren. Gisteren nog bracht een verpleegkundige spontaan een kopje thee zoals Gerard het altijd drinkt, precies zoals hij dat thuis had. Dat soort dingen laten zien dat ze écht kijken naar wie we zijn.”

De kwaliteit van de zorg is belangrijk, maar de menselijkheid en aandacht voor persoonlijke wensen maken het verschil. “Ze denken in mogelijkheden, niet in beperkingen. Ze spelen in op wat Gerard nodig heeft. Dat geeft mij vertrouwen en rust.”

Ina kijkt naar Gerard, glimlachend. “We hebben onze zelfstandigheid misschien deels moeten loslaten, maar hier voelen we ons gezien, gehoord en veilig. Dat is meer waard dan woorden kunnen uitdrukken.”

*vanwege privacy redenen worden er een fictieve namen gebruikt